In dit artikel worden de verschillen uitgelegd tussen VOD (video on demand) en OTT (over-the-top) contentlevering, evenals de specifieke soorten VOD, waaronder SVOD (abonnementgebaseerd), AVOD (advertentie-ondersteund) en TVOD (transactiegebaseerd).
Gepubliceerd: • Laatst Bijgewerkt:
.png?width=800&format=auto)
Bijna iedereen kent de termen OTT en VOD. OTT staat voor "over-the-top", de term die wordt gebruikt voor het leveren van film- en tv-inhoud via het internet, zonder dat gebruikers zich hoeven te abonneren op een traditionele kabel- of satellietbetaalservice. Met een typische Video On Demand (VOD)-service kunnen gebruikers op elk gewenst moment een van een grote verzameling video's bekijken. De VOD-platforms stellen het publiek in staat om te kiezen wat ze willen bekijken uit hun collecties en toegang te krijgen tot die inhoud wanneer ze maar willen.
Deze termen zijn vaak erg verwarrend voor mensen omdat het eigenlijk verschillende termen voor hetzelfde lijken, maar dat zijn ze niet. VOD verwijst ook naar video-on-demand diensten via het kabelnetwerk. OTT is een subset van de algemene VOD-categorie en wordt via het internet naar de kijker verzonden zonder dat gebruikers zich hoeven te abonneren op een traditionele kabel- of satellietbetaalservice.
VOD op abonnement is een soort dienst waarbij je een abonnementsovereenkomst aangaat, waardoor je toegang krijgt tot het soort dienst om te kijken tot je je uitschrijft, wat betekent dat je onbeperkt kunt kijken. Het beste voorbeeld van een SVOD-dienst is Netflix.
Transactionele (of Transactie) VOD is het tegenovergestelde van SVOD. TVOD zal je normaal gesproken niets in rekening brengen om je aan te melden voor de dienst/een gebruikersprofiel aan te maken. In plaats daarvan betaal je een bedrag op basis van de inhoud die je bekijkt. Meestal heeft dit betrekking op films, maar het wordt ook gebruikt voor series en in het bijzonder voor sport en evenementen. iTunes is een voorbeeld van TVOD.
VOD op basis van advertenties is een model dat gratis is voor gebruikers. Gebruikers kunnen gratis inloggen en video's streamen, in ruil voor tijd die ze besteden aan het bekijken van advertenties. YouTube is het beste voorbeeld van VOD.
Er zijn ook diensten die werken met gemengde modellen, waarbij de klant bijvoorbeeld een maandelijks bedrag betaalt dat toegang geeft tot delen of bepaalde soorten inhoud. Maar er kunnen ook extra kosten in rekening worden gebracht om bijvoorbeeld bepaalde inhoud of een live sportevenement te bekijken.
Als je van plan bent om een OTT-, VOD-, AVOD-, SVOD- of TVOD-dienstraadpleeg onze expert om je vereisten te bespreken.
OTT-platforms zijn streamingdiensten die content via internet leveren, terwijl VOD draait om on-demandtoegang tot die content. De twee worden steeds vaker gecombineerd: reuzen als Netflix en YouTube leveren content zowel over the top als on demand.
Ja. OTT is een subcategorie van de bredere VOD-categorie, met als onderscheid dat de levering via internet verloopt en niet via een traditionele kabel- of satellietaanbieder.
SVOD staat voor subscription video on demand, waarbij gebruikers een terugkerend bedrag betalen voor onbeperkte toegang tot een contentbibliotheek totdat ze opzeggen. Netflix is het bekendste voorbeeld van een SVOD-dienst.
TVOD, of transactional video on demand, is meestal gratis om je aan te melden, maar rekent kijkers per stuk content dat ze bekijken, zoals het huren of kopen van een film. Het is gebruikelijk voor films, series, sport en live-evenementen, met iTunes als typisch voorbeeld.
AVOD is een freemium-model waarbij content gratis te bekijken is en de omzet uit advertenties, gesponsorde content en reclamespots komt. Bekende voorbeelden zijn YouTube, Facebook, Vimeo, Instagram, AOL On en FilmOnX.
Ja. Veel diensten draaien gemengde modellen, bijvoorbeeld een maandbedrag voor toegang tot een deel van de catalogus met daarnaast extra pay-per-view-kosten voor premiumcontent zoals een live sportevenement.
Dat hangt af van je content en je publiek: SVOD past bij grote bibliotheken met terugkerende kijkers, AVOD bij het gratis bereiken van een massapubliek, en TVOD bij premium- of eenmalige content. Hybride combinaties van deze modellen komen ook veel voor.
Beide termen beschrijven video on demand, waardoor ze uitwisselbaar lijken, maar ze zijn niet hetzelfde. VOD omvat ook on-demanddiensten die via kabelnetwerken worden geleverd, terwijl OTT specifiek levering via internet betekent, zonder pay-tv-abonnement.
Netflix is het klassieke SVOD-voorbeeld, YouTube is de bekendste AVOD-dienst, en iTunes is een gangbaar TVOD-voorbeeld waarbij gebruikers per titel betalen.
Met white-label platforms als Vodlix lanceer je een streamingdienst onder je eigen merk met SVOD-, AVOD- en TVOD-monetisatie ingebouwd, en kun je hun experts raadplegen om een verdienmodel bij je content te vinden.
Schakel u in voor de laatste nieuws, strategieën en inzichten over lidmaatschapbusinessen direct in uw e-mailbox te ontvangen.
We hebben een bevestigingsemail naar uw e-mailbox verzonden.
Door in te schakelen, gaat u akkoord met het ontvangen van periodieke marketing-e-mails van ons. U kunt uw inschakeling op elk moment met één klik annuleren.
Deze website is beschermd door reCAPTCHA, en Google's Privacybeleid en Servicevoorwaarden zijn van toepassing.
Ontdek hoe VAST 4.2 en VMAP samenwerken voor CTV-advertentieblokken, waar elke standaard het best tot zijn rec
Amna Akhtar
·
Ontdek hoe je je OTT-app kunt publiceren op Roku, Samsung Tizen, LG webOS en Apple tvOS, inclusief het voorber
Amna Akhtar
·
Ontdek hoe de SSAI-architectuur werkt voor AVOD en FAST, met inbegrip van advertentiebeslissingen, SCTE-35, he
Amna Akhtar
·
