Televisie-uitzendingen versus streaming: een gedetailleerde vergelijking

Zowel omroepuitzendingen als streaming leveren videocontent aan het publiek, maar zijn gebaseerd op fundamenteel verschillende distributiemodellen.

Bij traditionele omroep wordt hetzelfde geplande programma via systemen zoals terrestrische televisie, satelliet of kabel naar een breed publiek uitgezonden. Bij streaming wordt video via IP-netwerken verzonden, waardoor kijkers toegang hebben tot de inhoud via smart-tv’s, smartphones, computers, tablets en streamingapparaten.

Voor omroepen, mediabedrijven, sportorganisaties en OTT-aanbieders draait het niet langer alleen om technologie. Het heeft invloed op de distributie van content, het bereik van het publiek, de infrastructuur, het genereren van inkomsten, personalisatie, analyse en de mate waarin een bedrijf controle heeft over de kijkervaring.

In deze gids worden televisie-uitzendingen en streaming met elkaar vergeleken op de punten die het belangrijkst zijn bij de keuze van de distributiemethode voor videocontent vandaag de dag.

Omroep is een model voor de verspreiding van inhoud van één naar velen, waarbij een televisie- of radiosignaal naar een groot publiek wordt uitgezonden.

Op televisie verspreiden omroepen inhoud doorgaans via:

• Terrestrische uitzending

• Satelliet

• Kabelnetwerken

• Digitale terrestrische televisie

• Andere beheerde distributienetwerken

De omroep bepaalt het programma-aanbod. Kijkers kijken doorgaans naar wat er op een bepaald moment wordt uitgezonden.

Een televisiezender kan bijvoorbeeld om 20.00 uur een live voetbalwedstrijd programmeren. De omroep zendt dat programma uit via zijn distributienetwerk, en kijkers schakelen over naar die zender om ernaar te kijken.

Het kenmerkende aspect is de geplande, lineaire levering.

Het publiek ontvangt dezelfde geprogrammeerde uitzending, hoewel regionale uitzendingen, reclames en aangepaste programma’s kunnen verschillen.

Bij streaming wordt video als gegevens via een IP-netwerk verzonden, in plaats van via een traditioneel omroepnetwerk.

In plaats van af te stemmen op een vaste televisiezender, krijgen kijkers toegang tot inhoud via een app, een website, een connected-tv-platform of een streamingapparaat.

Streaming kan verschillende kijkmodellen ondersteunen, waaronder:

• Livestreaming

• Video-on-demand (VOD)

• Achteraf kijken

• Uitgesteld kijken

• FAST-kanalen

• Streaming via een abonnement

• Transactievideo

• Door advertenties gefinancierde streaming

Een streamingplatform kan daarom binnen dezelfde dienst zowel programma's op vaste tijden als on-demand-bibliotheken combineren.

Deze flexibiliteit is een van de grootste verschillen tussen streaming en traditionele omroep.

De verschillen worden duidelijker wanneer elk model vanuit technisch en zakelijk oogpunt wordt bekeken.

Het belangrijkste verschil zit hem in de manier waarop de inhoud de kijker bereikt.

Een omroeporganisatie stelt een programma-uitzending samen en verspreidt deze via een omroepnetwerk.

Hetzelfde signaal kan tegelijkertijd duizenden of miljoenen kijkers bereiken. Het netwerk hoeft niet voor elke afzonderlijke kijker een aparte videosessie op te zetten, zoals in het traditionele uitzendmodel.

Dit maakt uitzendingen bijzonder efficiënt voor grootschalig gelijktijdig kijken.

Een groot sportevenement is een goed voorbeeld. Als miljoenen huishoudens naar dezelfde televisie-uitzending kijken, verspreidt de omroep één uitzendsignaal via zijn netwerkinfrastructuur.

Bij streaming wordt gebruikgemaakt van IP-netwerken om inhoud naar afzonderlijke apparaten te verzenden.

Een kijker vraagt via een app of website een livekanaal of video aan. Het streamingplatform verwerkt de gevraagde video en verspreidt deze via servers en de infrastructuur voor het leveren van content.

Voor grote streamingpublieken verspreiden CDN’s content over geografisch verspreide edge-locaties om de latentie te verminderen en de prestaties van de levering te verbeteren.

Het resultaat is een veel meer op de individuele behoeften afgestemd dienstverleningsmodel.

Omroep is in wezen gericht op uitzendingen. Streaming is in wezen gericht op het netwerk en op verzoeken.

Televisie-uitzendingen zijn van oudsher gebaseerd op een programmaoverzicht.

Een kijker die naar een programma wil kijken, moet weten wanneer het wordt uitgezonden.

Streaming verandert die relatie.

Via een streamingdienst kunnen gebruikers het volgende bekijken:

• Een livekanaal

• Een programma dat eerder werd uitgezonden

• Een heel seizoen

• Een herhaling van een live-evenement

• Korte inhoud

• Eerder opgenomen programma’s

Dit biedt een groot voordeel voor kijkers die zich niet aan een vast schema kunnen houden.

Streaming maakt lineaire programmering echter niet overbodig.

Veel moderne OTT-platforms bieden livekanalen aan die in grote lijnen hetzelfde werken als traditionele televisiekanalen. Het verschil is dat deze kanalen via IP worden aangeboden in plaats van via de conventionele omroepinfrastructuur.

Dit is met name belangrijk voor omroepen die de overstap maken naar OTT: streaming kan een lineair televisieaanbod aanvullen in plaats van het volledig te vervangen.

Traditionele omroep is sterk verbonden met fysieke infrastructuur en geografische dekking.

Een terrestrische omroep heeft bijvoorbeeld een zendinfrastructuur nodig waarmee het beoogde dekkingsgebied kan worden bereikt. Via satelliet en kabel kan de distributie worden uitgebreid, maar ook daarbij zijn distributienetwerken en commerciële afspraken nodig.

Streaming verandert de geografische verhoudingen.

Een platform dat beschikt over de juiste rechten, infrastructuur en wettelijke toestemming kan via het internet inhoud in meerdere landen beschikbaar stellen.

Dit betekent niet dat elke streamingdienst automatisch wereldwijd beschikbaar is.

De beschikbaarheid kan nog steeds worden beperkt door licenties voor inhoud, regionale rechten, censuurvoorschriften, betalingssystemen, lokale regelgeving en de kwaliteit van de infrastructuur.

Toch zorgt streaming over het algemeen voor meer flexibiliteit bij geografische uitbreiding.

De traditionele omroep was in de eerste plaats afgestemd op de televisietoestel.

Streaming is van nature geschikt voor meerdere apparaten.

Eén enkele OTT-dienst kan in principe dezelfde inhoud aanbieden aan:

• Smart-tv's

• Android TV-apparaten

• Apple TV

• Fire TV

• Roku

• Smartphones

• Tabletten

• Desktopbrowsers

• Spelconsoles

Dit levert een belangrijk strategisch voordeel op.

De televisie is niet langer het enige scherm waarmee een mediabedrijf zijn publiek kan bereiken.

Voor OTT-aanbieders brengt de ondersteuning van meerdere platforms echter ook extra technische eisen met zich mee. Applicaties moeten worden geoptimaliseerd voor verschillende besturingssystemen, schermformaten, invoermethoden, hardwaremogelijkheden en de vereisten van app-stores.

Bij televisie-uitzendingen hebben kijkers van oudsher weinig invloed op het afspelen.

Ze kunnen van zender wisselen, het volume aanpassen of een DVR gebruiken als die beschikbaar is, maar het onderliggende uitzendschema blijft ongewijzigd.

Streaming biedt aanzienlijk meer controle.

Afhankelijk van het platform kunnen kijkers:

• Pauze

• CV

• Terugspoelen

• Vooruitspoelen

• Live-programma’s opnieuw starten

• Bekijk gemiste uitzendingen

• Kies verschillende afleveringen

• Ga verder met kijken op verschillende apparaten

Functies zoals ‘catch-up TV’ en ‘opnieuw vanaf het begin afspelen’ kunnen ervoor zorgen dat een livestreamdienst aanzienlijk flexibeler aanvoelt dan traditionele lineaire televisie.

Omroepzenders bieden over het algemeen dezelfde kijkervaring aan een breed publiek.

Streamingplatforms kunnen de interface en de inhoudservaring voor individuele gebruikers personaliseren.

Een streamingdienst kan bijvoorbeeld kijkgedrag gebruiken om invloed uit te oefenen op:

• Aanbevolen inhoud

• Rijen om verder te kijken

• Genre-categorieën

• Zoekresultaten

• Promotiebanners

• Gepersonaliseerde startpagina's

Hierdoor ontstaat er een belangrijk verschil tussen het verspreiden van content en het ontdekken van content.

In de omroepwereld bepaalt het programma-aanbod grotendeels wat de kijker te zien krijgt.

Bij streaming maakt de interface van het platform deel uit van de kijkervaring.

Voor OTT-bedrijven biedt dit de kans om met behulp van contentmetadata, kijkstatistieken, aanbevelingssystemen en gebruikerssegmentatie de betrokkenheid te vergroten.

Een van de grootste voordelen van streaming is de hoeveelheid gedragsgegevens die kan worden verzameld.

Traditionele televisie-kijkcijfermetingen zijn vaak gebaseerd op panels, kijkcijfersystemen, enquêtes, gegevens van settopboxen of andere meetmethoden.

Streamingplatforms kunnen eigen operationele gegevens vastleggen, zoals:

• Begint

• Halteplaatsen

• Kijktijd

• Voltooiingspercentages

• Afspeelfouten

• Buffering van gebeurtenissen

• Type apparaat

• Besturingssysteem

• Geografische informatie

• Populariteit van de inhoud

• Duur van de sessie

Hierdoor krijgen OTT-aanbieders veel meer inzicht in de kijkervaring.

Een platform kan bijvoorbeeld vaststellen dat kijkers een bepaalde video na enkele minuten afbreken, of dat afspeelfouten vooral bij een bepaald type apparaat voorkomen.

Die informatie kan direct worden gebruikt bij beslissingen over inhoud, producten en infrastructuur.

Reclame is een ander belangrijk verschil.

Bij televisie-uitzendingen wordt doorgaans gewerkt met geplande reclameblokken.

Een omroep bepaalt waar reclames in het programma-aanbod worden ingepast, vaak met behulp van vooraf vastgestelde reclameblokken.

Streaming maakt dynamischere advertentiemodellen mogelijk.

Afhankelijk van het platform kunnen operators het volgende ondersteunen:

• AVOD

• FAST

• Dynamische advertentie-invoeging

• Gerichte reclame

• Programmatische reclame

• Reclameblokken

• Contextuele reclame

In plaats van dat elke kijker per se precies dezelfde advertentie te zien krijgt, kan de streaminginfrastructuur ervoor zorgen dat verschillende gebruikers of doelgroepen verschillende advertenties te zien krijgen.

Hierdoor kan advertentieruimte beter meetbaar worden en mogelijk meer waarde krijgen.

Streamingreclame brengt echter ook extra technische complexiteit met zich mee. Advertentieservers, VAST/VMAP-workflows, SSAI of CSAI, tracking, metingen en compatibiliteit bij het afspelen worden allemaal onderdeel van de leveringsarchitectuur.

De omroep heeft van oudsher sterk geleund op reclame en, afhankelijk van de markt, op distributie- of abonnementsovereenkomsten.

Door streaming is het aantal opties voor het genereren van inkomstenmogelijkheden die beschikbaar zijn voor eigenaren van inhoud.

Bij ‘Subscription Video on Demand’ betalen kijkers een periodieke abonnementsvergoeding.

Met door advertenties gefinancierde Video on Demand kunnen kijkers toegang krijgen tot inhoud zonder direct te betalen, terwijl het platform inkomsten genereert via advertenties.

Met ‘Transactional Video on Demand’ kunnen gebruikers afzonderlijke titels huren of kopen.

Gratis, door advertenties gefinancierde streamingtelevisie combineert lineaire zenders met door advertenties gefinancierde streaming.

Veel moderne diensten maken gebruik van een combinatie van meerdere modellen.

Een platform zou bijvoorbeeld het volgende kunnen aanbieden:

• Gratis abonnement → advertenties

• Premium-niveau → abonnement

• Premium-inhoud → aankoop via transactie

Dankzij deze flexibiliteit kunnen mediabedrijven hun inkomstenmodellen afstemmen op verschillende doelgroepsegmenten.

Omroepinfrastructuur en streaminginfrastructuur bieden oplossingen voor verschillende technische problemen.

Een omroepsysteem is ontworpen met het oog op een betrouwbare overdracht van een signaal via een bepaald distributienetwerk.

Een streamingplatform moet een volledige pijplijn voor de levering van IP-video beheren.

Een vereenvoudigde streamingarchitectuur kan het volgende omvatten:

Bron van de inhoud → Codering → Verpakking → Oorsprong → CDN → Speler

Andere onderdelen kunnen zijn:

• DRM

• Authenticatie

• Beheer van rechten

• Advertentieplaatsing

• Analytics

• Contentbeheer

• Transcodering

• Monitoring

• API-diensten

• Toepassingsinfrastructuur

Streamingplatforms moeten ook rekening houden met uiteenlopende netwerkomstandigheden.

De omstandigheden voor een kijker met een snelle glasvezelverbinding kunnen heel anders zijn dan voor iemand die via een overbelast mobiel netwerk kijkt.

Streaming met adaptieve bitrate helpt dit probleem op te lossen door de speler de mogelijkheid te bieden om te schakelen tussen verschillende videoweergaven, afhankelijk van de beschikbare bandbreedte en de afspeelomstandigheden.

Televisie-uitzendingen kunnen een zeer constante kwaliteit bieden, omdat de distributieomgeving strakker wordt gecontroleerd.

De streamingkwaliteit wordt beïnvloed door:

• Internetbandbreedte

• Netwerkcongestie

• Wi-Fi-prestaties

• Mogelijkheden van het apparaat

• Prestaties van het CDN

• Coderinginstellingen

• Gedrag van spelers

Streaming met aanpasbare bitsnelheid zorgt ervoor dat de weergave soepel verloopt door dynamisch te schakelen tussen verschillende videokwaliteiten.

Een platform kan meerdere weergaven van dezelfde inhoud bieden, zoals:

• 1080p

• 720p

• 480p

• 360p

De speler kiest een geschikte weergave op basis van de huidige omstandigheden.

Hierdoor is streaming zeer flexibel, maar het betekent ook dat de algehele kijkervaring van meer factoren afhangt.

Latentie is een belangrijk aspect waarbij de vergelijking genuanceerder wordt.

Traditionele televisie-uitzendingen kunnen een zeer lage en voorspelbare end-to-end-latentie realiseren.

Streaming zorgde van oudsher voor extra vertraging, omdat de inhoud verschillende stappen doorloopt, zoals codering, verpakking, levering via het CDN, buffering en weergave.

Dit kan vooral tijdens live sportuitzendingen opvallen.

Een kijker die een wedstrijd via een gewone televisie-uitzending bekijkt, kan een gebeurtenis enkele seconden eerder zien dan iemand die dezelfde gebeurtenis via een internetstream bekijkt.

De latentie bij streaming is echter aanzienlijk verbeterd.

Technieken zoals:

• HLS met lage latentie

• DASH met lage latentie

• CMAF

• Minder buffering bij spelers

• Geoptimaliseerde CDN-levering

kan aanzienlijk verminderenlive-uitzending van delay.

Bij toepassingen waarbij realtime-interactie van belang is, moet latentie daarom worden beschouwd als een architecturale vereiste en niet als een onvermijdelijk kenmerk van streaming.

Uitzendingen en streaming kunnen op verschillende manieren mislukken.

Bij een omroepsysteem kunnen de volgende problemen optreden:

• Transmissieapparatuur

• Satellietverbindingen

• Signaalstoring

• Stroomstoringen

• Verbindingen tussen studio en zender

• Distributie-infrastructuur

Streaming zorgt voor een bredere IP-leveringsketen.

Mogelijke storingspunten zijn onder meer:

• Origin-servers

• Encoders

• Verpakkers

• CDN-infrastructuur

• DNS

• Authenticatie

• DRM

• API's

• Aanmeldingen van spelers

• Internetverbinding

Daarom is bij serieuze OTT-activiteiten monitoring nodig gedurende de gehele workflow van de videolevering.

Een platform kan een perfect functionerende oorspronkelijke server hebben, terwijl kijkers toch afspeelproblemen ondervinden als gevolg van een CDN, een applicatie, DRM of een netwerkprobleem.

Traditionele omroep is voornamelijk eenrichtingsverkeer.

Streaming kan zorgen voor een veel interactievere relatie tussen het platform en zijn publiek.

Afhankelijk van de toepassing kunnen kijkers op de volgende manieren interactie aangaan via:

• Live chat

• Opiniepeilingen

• Reacties

• Volglijsten

• Beoordelingen

• Gepersonaliseerde aanbevelingen

• Inhoud delen

• Interactieve overlays

• Ervaringen met meerdere camera's

Dit is met name van grote waarde voor live-evenementen, sport, onderwijs, gaming en door de community aangedreven content.

Streaming verandert video daarmee van een puur passief medium in een interactiever digitaal product.

Televisie-uitzendingen zijn van oudsher gebaseerd op zenders en elektronische programmagidsen.

Streamingplatforms kunnen een veel uitgebreidere manier bieden om nieuwe content te ontdekken.

Gebruikers kunnen zoeken op:

• Titel

• Acteur

• Genre

• Categorie

• Taal

• Collectie

• Trefwoord

Platforms kunnen inhoud ook in rijen indelen, zoals:

• Op dit moment populair

• Blijf kijken

• Omdat je hebt gekeken

• Nieuwe uitgaven

• Nu live

• Aanbevolen voor jou

Hierdoor worden de gebruikersinterface en de metadata-architectuur steeds belangrijker voor het succes van OTT.

Een uitgebreide inhoudsbibliotheek heeft niet veel waarde als gebruikers niet snel kunnen vinden wat ze zoeken.

Zowel omroepuitzendingen als streaming zijn onderworpen aan wettelijke en regelgevende vereisten, maar de specifieke uitdagingen kunnen verschillen.

Omroepen kunnen veel aandacht besteden aan:

• Spectrumregelgeving

• Omroepvergunningen

• Vereisten inzake lokale inhoud

• Reclameregels

• Regels voor de overdracht

Streamingplatforms hebben vaak te maken met uitdagingen op het gebied van:

• Rechten op territoriale inhoud

• Gegevensbescherming

• Platformregels

• Leeftijdsbeperkingen

• Inhoudsmoderatie

• Naleving van reclamevoorschriften

• Beheer van digitale rechten

Voor internationale streamingdiensten zijn geografische rechten van bijzonder groot belang.

Een platform kan in het ene land wel toestemming hebben om een bepaald programma uit te zenden, maar in een ander land niet.

De wereldwijde beschikbaarheid van streaming hangt dus niet alleen af van de technische infrastructuur.

Er is geen algemeen geldend antwoord.

Uitzendingen kunnen zeer efficiënt zijn wanneer het doel is om dezelfde inhoud aan een zeer groot publiek binnen een bepaald geografisch gebied te verstrekken.

Streaming kan flexibeler zijn, omdat bedrijven kunnen beginnen met specifieke markten, apparaten, inhoudscategorieën en verdienmodellen.

De kosten voor streaming kunnen echter stijgen door:

• Video-opslag

• Transcodering

• CDN-verkeer

• DRM

• Applicatieontwikkeling

• Monitoring

• Klantenservice

• Diensten van derden

De juiste vergelijking is daarom niet simpelweg de kosten van televisie-uitzendingen versus de kosten van streaming.

Bedrijven moeten de totale kosten van het aanbieden, het genereren van inkomsten en het beheer van de door hen gekozen videodienst met elkaar vergelijken.

De beste strategie voor veel mediabedrijven is dan ook om niet uitsluitend voor één model te kiezen.

Het combineert ze.

De opkomst van streaming betekent niet per se dat traditionele omroepen aan het verdwijnen zijn.

In plaats daarvan ontwikkelen veel omroepen zich tot hybride mediabedrijven.

Een traditionele omroep kan zijn lineaire televisiezender behouden en tegelijkertijd het volgende toevoegen:

• OTT-apps

• Livestreaming

• VOD-bibliotheken

• Achteraf kijken

• Gepersonaliseerde aanbevelingen

• Digitale abonnementen

• Gerichte reclame

• FAST-kanalen

Hierdoor ontstaat een model dat zowel uitzendingen als streaming omvat.

Het omroepnetwerk blijft nuttig voor gelijktijdige verspreiding onder een groot publiek, terwijl streaming de toegankelijkheid, personalisatie, analyse en mogelijkheden voor het genereren van inkomsten vergroot.

Voor gevestigde mediabedrijven kan deze aanpak ook het risico verminderen dat ze hun bestaande publiek uit het oog verliezen, terwijl ze tegelijkertijd geleidelijk een digitaal publiek opbouwen.

OTT-technologie biedt de infrastructuur die nodig is om de levering van internetvideo om te vormen tot een complete dienst voor de consument.

Een moderne OTT-platformm kan contentmanagement integreren om video’s te ordenen en te publiceren, codering en verpakking om content voor te bereiden voor verschillende streamingomgevingen, en CDN-levering om video’s efficiënt te verspreiden, DRM om premiumcontent te beveiligen, applicaties om de gebruikerservaring op alle ondersteunde apparaten te bieden, analysefuncties om inzicht te krijgen in het gedrag van kijkers en de afspeelprestaties, en mogelijkheden voor het genereren van inkomsten ter ondersteuning van abonnementen, advertenties, transacties of hybride modellen.

Voor bedrijven die de overstap maken van traditionele omroep, is de uitdaging dan ook niet simpelweg “televisie online zetten”.

Het bouwt een compleet digitaal video-ecosysteem op.

Het antwoord hangt af van het bedrijfsmodel.

Kies voor omroepuitzendingen wanneer uw belangrijkste vereiste het gelijktijdig bereiken van een groot publiek binnen een bepaald geografisch gebied is en uw contentstrategie draait om lineaire programma’s volgens een vast schema.

Kies voor streaming als je behoefte hebt aan on-demand toegang, weergave op meerdere apparaten, personalisatie, gedetailleerde analyses, flexibele inkomsten generatie of internationale digitale distributie.

Kies voor beide als je een gevestigde omroep bent die lineaire televisie wil behouden en tegelijkertijd wil uitbreiden naar OTT.

Voor veel moderne mediabedrijven is de meest praktische strategie niet de keuze tussen uitzenden en streamen.

Het gaat om uitzendingen en streaming.

Omroep blijft een krachtig medium voor grootschalige lineaire distributie. Streaming biedt daarentegen flexibiliteit, personalisatie, meetmogelijkheden en directe digitale toegang tot het publiek.

Het concurrentievoordeel vloeit in toenemende mate voort uit het combineren van de sterke punten van beide modellen, waarbij kijkers meer zeggenschap krijgen over hoe, wanneer en waar ze kijken.

De omroep heeft de basis gelegd voor de massale verspreiding van televisie. Streaming breidt dat model uit naar een flexibelere, meetbare en interactieve digitale omgeving.

De belangrijke verschuiving is niet louter van de ene technologie naar de andere. Het is een verschuiving van een vast distributiemodel naar een ecosysteem waarin kijkers zelf kunnen kiezen wat ze bekijken, wanneer ze dat doen en welk apparaat ze daarvoor gebruiken.

Voor omroepen en mediabedrijven is de beste langetermijnstrategie wellicht dan ook om de sterke punten van de omroep in stand te houden en tegelijkertijd gebruik te maken van OTT- en streamingtechnologie om daar een flexibelere digitale dienst omheen op te bouwen.

Voor bedrijven die een OTT-dienst willen lanceren of uitbreiden, Vodlix biedt de infrastructuur voor het aanbieden van live- en on-demandvideo via streamingdiensten met een eigen merkidentiteit, waardoor mediabedrijven de grenzen van traditionele distributie kunnen verleggen zonder de volledige OTT-technologiestack helemaal vanaf nul te hoeven opbouwen.