Telewizja a streaming: szczegółowe porównanie

Zarówno nadawanie telewizyjne, jak i streaming służą do dostarczania treści wideo odbiorcom, ale opierają się na zasadniczo różnych modelach dystrybucji.

W tradycyjnej telewizji ten sam, zaplanowany program jest nadawany szerokiej widowni za pośrednictwem takich systemów, jak telewizja naziemna, satelitarna lub kablowa. Transmisja strumieniowa polega na dostarczaniu treści wideo przez sieci IP, co pozwala widzom na dostęp do treści za pośrednictwem telewizorów podłączonych do Internetu, smartfonów, komputerów, tabletów i urządzeń do strumieniowego odtwarzania.

Dla nadawców, firm medialnych, organizacji sportowych i operatorów OTT różnica ta nie sprowadza się już wyłącznie do kwestii technologicznych. Ma ona wpływ na dystrybucję treści, zasięg odbiorców, infrastrukturę, monetyzację, personalizację, analitykę oraz stopień kontroli, jaką przedsiębiorstwo ma nad doświadczeniem widza.

W niniejszym przewodniku porównano nadawanie telewizyjne i streaming pod kątem aspektów, które mają największe znaczenie przy podejmowaniu decyzji dotyczących sposobu dystrybucji treści wideo w dzisiejszych czasach.

Nadawanie to model dystrybucji treści typu „jeden do wielu”, w ramach którego sygnał telewizyjny lub radiowy jest przekazywany do szerokiej grupy odbiorców.

W telewizji nadawcy zazwyczaj rozpowszechniają treści za pośrednictwem:

• Transmisja naziemna

• Satelita

• Sieci kablowe

• Cyfrowa telewizja naziemna

• Inne sieci dystrybucyjne zarządzane przez nas

Stacja telewizyjna ustala ramówkę programową. Widzowie zazwyczaj oglądają to, co akurat jest nadawane o danej porze.

Na przykład kanał telewizyjny może zaplanować transmisję na żywo meczu piłki nożnej o godz. 20:00. Nadawca przekazuje ten program do swojej sieci dystrybucyjnej, a widzowie przełączają się na ten kanał, aby go obejrzeć.

Cechą charakterystyczną jest planowa, liniowa dostawa.

Widzowie otrzymują ten sam sygnał telewizyjny, choć regionalne kanały, reklamy i programy dostosowane do lokalnych warunków mogą się różnić.

Streaming polega na przesyłaniu materiału wideo w postaci danych przez sieć IP, a nie za pośrednictwem tradycyjnego systemu transmisji telewizyjnej.

Zamiast oglądać programy na stałym kanale telewizyjnym, widzowie uzyskują dostęp do treści za pośrednictwem aplikacji, strony internetowej, platformy telewizji podłączonej do internetu lub urządzenia do strumieniowego przesyłania treści.

Streaming może obsługiwać kilka modeli oglądania, w tym:

• Transmisja na żywo

• Wideo na żądanie (VOD)

• Telewizja na żądanie

• Oglądanie z opóźnieniem

• Kanały FAST

• Serwisy streamingowe oparte na subskrypcji

• Wideo transakcyjne

• Serwisy streamingowe finansowane z reklam

Platforma streamingowa może zatem łączyć kanały emitowane zgodnie z ramówką z bibliotekami treści na żądanie w ramach tej samej usługi.

Ta elastyczność stanowi jedną z największych różnic między transmisją strumieniową a tradycyjną telewizją.

Różnice stają się bardziej wyraźne, gdy każdy model przeanalizuje się z perspektywy technicznej i biznesowej.

Najistotniejsza różnica polega na tym, w jaki sposób treść dociera do odbiorcy.

Nadawca tworzy sygnał programowy i rozpowszechnia go za pośrednictwem sieci nadawczej.

Ten sam sygnał może dotrzeć jednocześnie do tysięcy lub milionów widzów. W tradycyjnym modelu nadawania sieć nie musi ustanawiać oddzielnej sesji przesyłania obrazu dla każdego widza z osobna.

Dzięki temu transmisja ta jest szczególnie skuteczna w przypadku oglądania przez dużą liczbę widzów w tym samym czasie.

Dobrym przykładem jest duża impreza sportowa. Jeśli miliony gospodarstw domowych oglądają tę samą transmisję telewizyjną, nadawca rozprowadza jeden sygnał nadawczy za pośrednictwem swojej infrastruktury sieciowej.

Streaming wykorzystuje sieci IP do dostarczania treści na poszczególne urządzenia.

Widz zamawia kanał na żywo lub film za pośrednictwem aplikacji lub strony internetowej. Platforma streamingowa przetwarza i dystrybuuje żądany materiał wideo za pośrednictwem serwerów oraz infrastruktury dostarczania treści.

W przypadku dużej liczby odbiorców usług strumieniowych sieci CDN rozdzielają treści między rozmieszczone geograficznie lokalizacje brzegowe, aby zmniejszyć opóźnienia i poprawić wydajność dostarczania treści.

W rezultacie powstaje znacznie bardziej zindywidualizowany model świadczenia usług.

Transmisja telewizyjna opiera się zasadniczo na przekazywaniu sygnału. Transmisja strumieniowa opiera się zasadniczo na sieci i żądaniach.

Telewizja ogólnodostępna tradycyjnie opiera się na ramówce.

Widz, który chce obejrzeć program, musi wiedzieć, kiedy jest on nadawany.

Streaming zmienia tę relację.

Serwis streamingowy może umożliwiać użytkownikom oglądanie:

• Kanał na żywo

• Program, który został wyemitowany wcześniej

• Cały sezon

• Powtórka wydarzenia na żywo

• Krótkie treści

• Wcześniej nagrane programy

Stanowi to ogromną zaletę dla widzów, którzy nie mogą dostosować się do stałego harmonogramu.

Jednak transmisja strumieniowa nie eliminuje programów linearnych.

Wiele współczesnych platform OTT prowadzi kanały na żywo, które działają podobnie jak tradycyjne kanały telewizyjne. Różnica polega na tym, że kanały te są transmitowane za pośrednictwem sieci IP, a nie poprzez konwencjonalną infrastrukturę nadawczą.

Ma to szczególne znaczenie dla nadawców przechodzących na model OTT: transmisja strumieniowa może stanowić rozszerzenie działalności telewizji linearnej, a nie jej całkowite zastąpienie.

Tradycyjna telewizja i radio są ściśle powiązane z infrastrukturą fizyczną i zasięgiem geograficznym.

Na przykład nadawca naziemny potrzebuje infrastruktury transmisyjnej umożliwiającej dotarcie do docelowego obszaru zasięgu. Transmisja satelitarna i kablowa pozwalają rozszerzyć zasięg dystrybucji, ale nadal wiążą się z koniecznością korzystania z sieci dystrybucyjnych i zawierania umów handlowych.

Streaming zmienia układ sił w kontekście geograficznym.

Platforma dysponująca odpowiednimi uprawnieniami, infrastrukturą i zezwoleniami regulacyjnymi może udostępniać treści w wielu krajach za pośrednictwem Internetu.

Nie oznacza to jednak, że każda usługa streamingowa ma automatycznie zasięg globalny.

Dostępność może nadal być ograniczona przez kwestie związane z licencjonowaniem treści, prawami regionalnymi, wymogami cenzury, systemami płatności, lokalnymi przepisami oraz jakością infrastruktury.

Niemniej jednak streaming zasadniczo zapewnia większą elastyczność w zakresie ekspansji geograficznej.

Tradycyjne nadawanie zostało zaprojektowane przede wszystkim z myślą o telewizorze.

Streaming z natury rzeczy obejmuje wiele urządzeń.

Pojedyncza usługa OTT może potencjalnie udostępniać te same treści:

• Telewizory Smart TV

• Urządzenia z systemem Android TV

• Apple TV

• Fire TV

• Roku

• Smartfony

• Tablety

• Przeglądarki na komputery stacjonarne

• Konsole do gier

Daje to znaczną przewagę strategiczną.

Telewizja nie jest już jedynym ekranem, za pośrednictwem którego firma medialna może dotrzeć do swoich odbiorców.

Dla operatorów OTT obsługa wielu platform wiąże się jednak również z dodatkowymi wymaganiami technicznymi. Aplikacje muszą być zoptymalizowane pod kątem różnych systemów operacyjnych, rozmiarów ekranów, metod wprowadzania danych, możliwości sprzętowych oraz wymagań sklepów z aplikacjami.

Telewizja tradycyjna zazwyczaj zapewnia widzom ograniczoną kontrolę nad odtwarzaniem.

Mogą przełączać kanały, regulować głośność lub korzystać z rejestratora (DVR), jeśli jest dostępny, ale podstawowy harmonogram emisji pozostaje niezmienny.

Streaming może zapewnić znacznie większą kontrolę.

W zależności od platformy widzowie mogą:

• Pauza

• CV

• Cofnij

• Przewiń do przodu

• Uruchom ponownie programy na żywo

• Oglądaj programy z archiwum

• Wybierz inne odcinki

• Kontynuuj oglądanie na różnych urządzeniach

Funkcje takie jak telewizja na żądanie i możliwość wznowienia od początku mogą sprawić, że serwis oferujący transmisje na żywo wydaje się znacznie bardziej elastyczny niż tradycyjna telewizja linearna.

Telewizja zazwyczaj zapewnia szerokiej widowni ten sam rodzaj wrażeń związanych z oglądaniem programów.

Platformy streamingowe mogą dostosowywać interfejs i sposób wyświetlania treści do indywidualnych potrzeb poszczególnych użytkowników.

Na przykład serwis streamingowy może wykorzystać dane dotyczące zachowań widzów, aby wpływać na:

• Polecane treści

• Wiersze z kontynuacją oglądania

• Kategorie gatunkowe

• Wyniki wyszukiwania

• Banery reklamowe

• Spersonalizowane strony główne

Powoduje to istotną różnicę między dystrybucją treści a odkrywaniem treści.

W telewizji to właśnie ramówka w dużej mierze decyduje o tym, co ogląda widz.

W przypadku streamingu interfejs platformy staje się częścią wrażeń związanych z oglądaniem.

Dla firm z branży OTT stanowi to okazję do wykorzystania metadanych treści, analiz oglądalności, systemów rekomendacji oraz segmentacji użytkowników w celu zwiększenia zaangażowania.

Jedną z największych zalet streamingu jest ilość danych dotyczących zachowań, które można zebrać.

Tradycyjne pomiary oglądalności telewizji często opierają się na panelach, systemach pomiaru oglądalności, ankietach, danych z dekoderów lub innych metodach pomiarowych.

Platformy streamingowe mogą gromadzić własne dane operacyjne, takie jak:

• Początek

• Przystanki

• Czas oglądania

• Wskaźniki ukończenia

• Błędy odtwarzania

• Zdarzenia buforowania

• Typ urządzenia

• System operacyjny

• Informacje geograficzne

• Popularność treści

• Czas trwania sesji

Dzięki temu operatorzy OTT zyskują znacznie lepszy wgląd w wrażenia widzów.

Na przykład platforma może stwierdzić, że widzowie rezygnują z oglądania danego filmu po kilku minutach lub że problemy z odtwarzaniem dotyczą głównie określonego typu urządzenia.

Informacje te mogą mieć bezpośredni wpływ na decyzje dotyczące treści, produktów i infrastruktury.

Kolejną istotną różnicą jest reklama.

Telewizja ogólnodostępna zazwyczaj działa w oparciu o zaplanowane przerwy reklamowe.

Nadawca decyduje o tym, gdzie w ramówce programowej pojawiają się reklamy, często korzystając z wcześniej wyznaczonych bloków reklamowych.

Streaming umożliwia stosowanie bardziej dynamicznych modeli reklamowych.

W zależności od platformy operatorzy mogą obsługiwać:

• AVOD

• FAST

• Dynamiczne wstawianie reklam

• Reklama ukierunkowana

• Reklama programowa

• Bloki reklamowe

• Reklama kontekstowa

Zamiast tego, by każdy widz otrzymywał koniecznie dokładnie tę samą reklamę, infrastruktura strumieniowa umożliwia wyświetlanie różnych reklam różnym użytkownikom lub segmentom odbiorców.

Dzięki temu zasoby reklamowe mogą stać się łatwiejsze do zmierzenia i potencjalnie bardziej wartościowe.

Jednak reklamy strumieniowe wiążą się również z dodatkową złożonością techniczną. Serwery reklamowe, procesy VAST/VMAP, formaty SSAI lub CSAI, śledzenie, pomiary oraz kompatybilność odtwarzania – wszystko to staje się częścią architektury dostarczania treści.

W przeszłości branża nadawcza w znacznym stopniu opierała się na reklamach oraz, w zależności od rynku, na umowach dotyczących dystrybucji treści lub abonamentach.

Dzięki serwisom streamingowym wzrosła liczba opcje monetyzacjimożliwości dostępne dla właścicieli treści.

W ramach usługi „Subscription Video on Demand” widzowie ponoszą cykliczną opłatę abonamentową.

Usługa wideo na żądanie finansowana z reklam umożliwia widzom dostęp do treści bez konieczności bezpośredniej płatności, a platforma czerpie zyski z reklam.

Usługa „Transactional Video on Demand” umożliwia użytkownikom wypożyczanie lub kupowanie poszczególnych tytułów.

Bezpłatna telewizja strumieniowa finansowana z reklam łączy kanały typu linearnego z transmisją strumieniową finansowaną z reklam.

Wiele współczesnych usług łączy w sobie różne modele.

Na przykład platforma może oferować:

• Pakiet bezpłatny → reklamy

• Poziom Premium → subskrypcja

• Treści premium → zakup transakcyjny

Ta elastyczność pozwala firmom z branży medialnej budować modele monetyzacji w oparciu o różne segmenty odbiorców.

Infrastruktura telewizyjna i infrastruktura strumieniowa służą do rozwiązywania różnych problemów inżynieryjnych.

System nadawczy został zaprojektowany z myślą o niezawodnym przesyłaniu sygnału w ramach określonej sieci dystrybucyjnej.

Platforma streamingowa musi zarządzać całym procesem dostarczania treści wideo w formacie IP.

Uproszczona architektura strumieniowania może obejmować:

Źródło treści → Kodowanie → Pakowanie → Pochodzenie → CDN → Gracz

Dodatkowe elementy mogą obejmować:

• DRM

• Uwierzytelnianie

• Zarządzanie uprawnieniami

• Wstawianie reklam

• Analizy

• Zarządzanie treścią

• Transkodowanie

• Monitorowanie

• Usługi API

• Infrastruktura aplikacji

Platformy streamingowe muszą również radzić sobie z różnymi warunkami sieciowymi.

Warunki, w jakich ogląda program widz korzystający z szybkiego łącza światłowodowego, mogą znacznie różnić się od warunków, w jakich ogląda go osoba korzystająca z przeciążonej sieci komórkowej.

Strumieniowanie z adaptacyjną szybkością transmisji pomaga rozwiązać ten problem, umożliwiając graczowi przełączanie się między różnymi formatami wyświetlania wideo w zależności od dostępnej przepustowości i warunków odtwarzania.

Telewizja naziemna może zapewnić bardzo stałą jakość, ponieważ środowisko dystrybucji podlega ściślejszej kontroli.

Na jakość transmisji strumieniowej wpływają:

• Przepustowość łącza internetowego

• Przeciążenie sieci

• Wydajność sieci Wi-Fi

• Możliwości urządzenia

• Wydajność sieci CDN

• Ustawienia kodowania

• Zachowanie graczy

Strumieniowanie z adaptacyjną szybkością transmisji pomaga zapewnić płynne odtwarzanie dzięki dynamicznemu przełączaniu między różnymi poziomami jakości obrazu.

Platforma może udostępniać różne wersje tej samej treści, na przykład:

• 1080p

• 720p

• 480p

• 360p

Gracz wybiera odpowiednią strategię w zależności od aktualnych warunków.

Dzięki temu streaming jest niezwykle elastyczny, ale oznacza to również, że ogólne wrażenia z oglądania zależą od większej liczby czynników.

Opóźnienie to ważny obszar, w którym porównanie staje się bardziej złożone.

Tradycyjna telewizja nadawcza pozwala osiągnąć bardzo niskie i przewidywalne opóźnienie od początku do końca.

Transmisja strumieniowa tradycyjnie wiązała się z dodatkowym opóźnieniem, ponieważ treść przechodzi przez etapy kodowania, pakowania, dostarczania za pośrednictwem sieci CDN, buforowania i odtwarzania.

Może to być szczególnie widoczne podczas transmisji sportowych na żywo.

Widz oglądający mecz w ramach tradycyjnej transmisji telewizyjnej może zobaczyć dane wydarzenie kilka sekund wcześniej niż osoba oglądająca to samo wydarzenie w ramach transmisji internetowej.

Jednak opóźnienia w transmisji strumieniowej znacznie się zmniejszyły.

Techniki takie jak:

• HLS o niskim opóźnieniu

• DASH o niskim opóźnieniu

• CMAF

• Zmniejszone buforowanie odtwarzania

• Zoptymalizowane dostarczanie treści przez sieć CDN

może znacznie zmniejszyćtransmisja na żywo z delay.

W zastosowaniach, w których liczy się interakcja w czasie rzeczywistym, opóźnienie należy zatem traktować jako wymóg architektoniczny, a nie jako nieuniknioną cechę transmisji strumieniowej.

Awarie transmisji telewizyjnych i strumieniowych przebiegają na różne sposoby.

W systemie nadawczym mogą wystąpić problemy związane z:

• Urządzenia transmisyjne

• Łącza satelitarne

• Zakłócenia sygnału

• Awarie zasilania

• Łącza między studiem a nadajnikiem

• Infrastruktura dystrybucyjna

Transmisja strumieniowa wiąże się z rozbudową łańcucha dostarczania treści IP.

Do potencjalnych punktów awarii należą:

• Serwery Origin

• Enkodery

• Producenci opakowań

• Infrastruktura CDN

• DNS

• Uwierzytelnianie

• DRM

• Interfejsy API

• Zgłoszenia graczy

• Łączność z Internetem

Właśnie dlatego poważne przedsięwzięcia z zakresu usług OTT wymagają monitorowania całego procesu dostarczania treści wideo.

Może się zdarzyć, że platforma dysponuje całkowicie sprawnym serwerem źródłowym, a mimo to widzowie napotykają problemy z odtwarzaniem spowodowane problemami z siecią CDN, aplikacją, systemem DRM lub siecią.

Tradycyjna transmisja ma charakter głównie jednokierunkowy.

Transmisje strumieniowe mogą sprzyjać znacznie bardziej interaktywnej relacji między platformą a jej odbiorcami.

W zależności od zastosowania widzowie mogą wchodzić w interakcję za pomocą:

• Czat na żywo

• Sondaże

• Reakcje

• Listy obserwowanych

• Oceny

• Spersonalizowane rekomendacje

• Udostępnianie treści

• Interaktywne nakładki

• Doświadczenia z wykorzystaniem wielu kamer

Ma to szczególne znaczenie w przypadku wydarzeń na żywo, sportu, edukacji, gier oraz treści tworzonych przez społeczność.

Dzięki temu streaming sprawia, że wideo przestaje być wyłącznie medium pasywnym, a staje się bardziej interaktywnym produktem cyfrowym.

Telewizja ogólnodostępna tradycyjnie opiera się na kanałach i elektronicznych przewodnikach programowych.

Platformy streamingowe mogą zapewnić znacznie bogatsze możliwości odkrywania treści.

Użytkownicy mogą wyszukiwać według:

• Tytuł

• Aktor

• Gatunek

• Kategoria

• Język

• Kolekcja

• Słowo kluczowe

Platformy mogą również porządkować treści w wiersze, na przykład:

• Najpopularniejsze teraz

• Oglądaj dalej

• Ponieważ obejrzałeś

• Nowości

• Na żywo

• Propozycje dla Ciebie

To sprawia, że interfejs użytkownika i architektura metadanych odgrywają coraz większą rolę w sukcesie serwisów OTT.

Duża biblioteka treści nie ma większej wartości, jeśli użytkownicy nie mogą szybko znaleźć tego, czego szukają.

Zarówno nadawanie, jak i transmisja strumieniowa podlegają wymogom prawnym i regulacyjnym, jednak konkretne wyzwania mogą się różnić.

Stacje telewizyjne mogą poświęcać dużo uwagi następującym zagadnieniom:

• Przepisy dotyczące widma

• Licencje nadawcze

• Wymogi dotyczące zawartości lokalnej

• Przepisy dotyczące reklamy

• Zasady transmisji

Platformy streamingowe często borykają się z następującymi wyzwaniami:

• Prawa do treści terytorialnych

• Ochrona danych

• Zasady korzystania z platformy

• Ograniczenia wiekowe

• Moderacja treści

• Zgodność reklam z przepisami

• Zarządzanie prawami cyfrowymi

W przypadku międzynarodowych serwisów streamingowych prawa terytorialne mają szczególne znaczenie.

Platforma może posiadać uprawnienia do transmisji danego programu w jednym kraju, ale nie w innym.

W związku z tym globalna dostępność usług strumieniowych nie zależy wyłącznie od infrastruktury technicznej.

Nie ma jednej uniwersalnej odpowiedzi.

Transmisja może być niezwykle skuteczna, gdy celem jest dostarczenie tej samej treści do bardzo szerokiej grupy odbiorców na określonym obszarze geograficznym.

Streaming może być bardziej elastyczny, ponieważ firmy mogą zacząć od konkretnych rynków, urządzeń, kategorii treści i modeli monetyzacji.

Jednak koszty streamingu mogą wzrosnąć w wyniku:

• Przechowywanie materiałów wideo

• Transkodowanie

• Ruch w sieci CDN

• DRM

• Tworzenie aplikacji

• Monitorowanie

• Obsługa klienta

• Usługi stron trzecich

Właściwe porównanie nie polega zatem wyłącznie na zestawieniu kosztów transmisji telewizyjnej z kosztami streamingu.

Firmy powinny porównać całkowity koszt wdrożenia, monetyzacji i obsługi wybranej przez siebie usługi wideo.

Dla wielu firm medialnych najlepszą strategią jest zatem nieopieranie się wyłącznie na jednym modelu.

Polega to na ich połączeniu.

Rozwój serwisów streamingowych niekoniecznie oznacza, że tradycyjne stacje telewizyjne zanikają.

Zamiast tego wiele stacji telewizyjnych przekształca się w przedsiębiorstwa medialne o charakterze hybrydowym.

Tradycyjny nadawca może zachować swój kanał telewizji linearnej, dodając jednocześnie:

• Aplikacje OTT

• Transmisja na żywo

• Biblioteki VOD

• Telewizja na żądanie

• Spersonalizowane rekomendacje

• Subskrypcje cyfrowe

• Reklama ukierunkowana

• Kanały FAST

W ten sposób powstaje model łączący transmisję telewizyjną ze streamingiem.

Telewizja sieciowa nadal sprawdza się w przypadku masowej, jednoczesnej dystrybucji treści, podczas gdy streaming zwiększa dostępność, możliwości personalizacji, analizy danych oraz generowania przychodów.

W przypadku firm medialnych o ugruntowanej pozycji takie podejście może również zmniejszyć ryzyko utraty dotychczasowej grupy odbiorców, umożliwiając jednocześnie stopniowe budowanie cyfrowej bazy odbiorców.

Technologia OTT zapewnia infrastrukturę niezbędną do przekształcenia dystrybucji treści wideo w Internecie w kompleksową usługę skierowaną do konsumentów.

Nowoczesny Platforma OTTmoże łączyć funkcje zarządzania treścią w celu porządkowania i publikowania materiałów wideo, kodowanie i pakowanie w celu przygotowania treści do różnych środowisk strumieniowych, a także dystrybucję za pośrednictwem sieci CDN w celu efektywnego rozpowszechniania materiałów wideo, DRM ochrona treści premium, aplikacje zapewniające odpowiednie wrażenia użytkownika na obsługiwanych urządzeniach, narzędzia analityczne pozwalające zrozumieć zachowania widzów i wydajność odtwarzania oraz rozwiązania w zakresie monetyzacji wspierające subskrypcje, reklamy, transakcje lub modele hybrydowe.

Dla firm przechodzących z tradycyjnej telewizji wyzwaniem nie jest zatem po prostu „przeniesienie telewizji do internetu”.

Firma tworzy kompleksowy ekosystem cyfrowego wideo.

Odpowiedź zależy od modelu biznesowego.

Wybierz transmisję, jeśli Twoim głównym priorytetem jest masowa, jednoczesna dystrybucja na określonym obszarze geograficznym, a Twoja strategia treści opiera się na zaplanowanych programach linearnych.

Wybierz streaming, jeśli potrzebujesz dostępu na żądanie, możliwości odtwarzania na wielu urządzeniach, personalizacji, szczegółowych analiz, elastycznych modeli monetyzacji lub międzynarodowej dystrybucji cyfrowej.

Wybierz obie opcje, jeśli jesteś uznaną stacją telewizyjną, która chce zachować telewizję linearną, jednocześnie rozszerzając swoją działalność o serwis OTT.

Dla wielu współczesnych firm medialnych najbardziej praktyczną strategią nie jest wybór między nadawaniem a streamowaniem.

Chodzi o transmisję telewizyjną i strumieniowanie.

Telewizja nadal odgrywa kluczową rolę w dystrybucji linearnej na dużą skalę. Transmisja strumieniowa zapewnia elastyczność, personalizację, możliwość pomiaru skuteczności oraz bezpośredni cyfrowy dostęp do odbiorców.

Przewaga konkurencyjna wynika w coraz większym stopniu z połączenia zalet obu modeli, przy jednoczesnym zapewnieniu widzom większej kontroli nad tym, w jaki sposób, kiedy i gdzie oglądają programy.

Telewizja stworzyła podstawy masowej dystrybucji programów telewizyjnych. Transmisja strumieniowa rozszerza ten model na bardziej elastyczne, mierzalne i interaktywne środowisko cyfrowe.

Istotna zmiana nie polega jedynie na przejściu z jednej technologii na drugą. Jest to przejście od statycznego modelu dystrybucji w kierunku ekosystemu, w którym widzowie mogą wybierać, co oglądają, kiedy to oglądają i na jakim urządzeniu.

Dla nadawców i przedsiębiorstw medialnych najskuteczniejszą strategią długoterminową może zatem być zachowanie mocnych stron nadawania telewizyjnego przy jednoczesnym wykorzystaniu technologii OTT i streamingu do stworzenia wokół niego bardziej elastycznej usługi cyfrowej.

Dla firm, które chcą uruchomić lub rozszerzyć usługę OTT, Vodlix zapewnia infrastrukturę do dostarczania treści wideo na żywo i na żądanie w ramach markowych serwisów streamingowych, pomagając firmom medialnym wyjść poza tradycyjne kanały dystrybucji bez konieczności budowania od podstaw całego stosu technologicznego OTT.